Tuhaf bir tutkunun eseriydi yaşamak.
Ansızın beliriveren olaylarla sarsıcı, içinden çıkılmaz işlerle karşılaşmak.
Her gün bir umutla girişilen işlere bakıldığında belkide, yolda bırakan olmadığını düşünüp umutsuzluğa kapılmaktı.
Sarsıcı bir şey geliyordu her daim. Bıkmadan usanmadan takip eden silsileleri.
Ne bizim elimizdeydi ve ne bizim elimizde değildi.
Sıradışı bir haldi bu içinden çıkılmaz.
Tuhaf, zor!
